Śledzenie huraganów: Nowa Fundlandia i Labrador

Sezon huraganów w regionie Nowa Fundlandia i Labrador trwa od 1 czerwca do 30 listopada. Według National Hurricane Center największa aktywność przypada od połowy sierpnia do połowy października, a klimatologiczny szczyt to 10 września.

Huragan zaczyna się jako skupisko burz nad ciepłymi wodami oceanu. Ciepłe, wilgotne powietrze unosi się znad powierzchni morza. Ciśnienie przy powierzchni spada i napływa więcej powietrza. Ruch obrotowy Ziemi wprawia to powietrze w wirowanie, na półkuli północnej przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Słaby wiatr w wysokich warstwach atmosfery pozwala układowi się zorganizować. Układ z zamkniętą cyrkulacją to depresja tropikalna. Gdy wiatr się wzmocni, układ staje się burzą tropikalną, a National Hurricane Center nadaje mu nazwę. Huraganem staje się, gdy wiatr osiągnie siłę huraganu.

Temperatura wód wokół Nowej Fundlandii i Labradoru jest najwyższa późnym latem. To czas największej aktywności burz. Na początku sezonu burze często tworzą się w Zatoce Meksykańskiej lub na zachodnim Morzu Karaibskim. Później w sezonie często zaczynają jako fale tropikalne, które opuszczają Afrykę Zachodnią i przecinają Ocean Atlantycki. Burze docierają do Nowej Fundlandii od południa i południowego zachodu, a wiele z nich najpierw słabnie nad chłodniejszą wodą.