Śledzenie tajfunów w Japonii

Aktywność tajfunów w Japonii jest największa od lipca do października, gdy powstaje i uderza w ląd większość tajfunów na północno-zachodnim Pacyfiku. Japońska Agencja Meteorologiczna nadaje nazwę każdemu tajfunowi w basenie.

Tajfun zaczyna się jako skupisko burz z piorunami nad ciepłą wodą oceanu. Ciepłe, wilgotne powietrze unosi się znad powierzchni morza. Ciśnienie przy powierzchni spada i napływa więcej powietrza. Rotacja Ziemi sprawia, że powietrze wiruje przeciwnie do ruchu wskazówek zegara na półkuli północnej. Słabe wiatry na dużej wysokości pozwalają układowi się zorganizować. Układ z zamkniętą cyrkulacją nazywa się depresją tropikalną. Staje się burzą tropikalną, gdy wiatry się wzmacniają, a Japońska Agencja Meteorologiczna nadaje jej nazwę. Staje się tajfunem, gdy jego wiatry osiągną siłę tajfunu.

Temperatura morza wokół Japonii jest najwyższa pod koniec lata. To czas największej aktywności burz. Tajfuny często powstają nad ciepłą wodą na południe od Japonii i na wschód od Filipin. Zwykle zbliżają się do Japonii z południa lub południowego zachodu, a wiele z nich skręca na północny wschód wzdłuż łańcucha wysp. Wiele tajfunów najpierw dociera na Okinawę, a potem kieruje się na Kiusiu i Honsiu.