Śledzenie tajfunów: Mariany Północne

Aktywność tajfunów w regionie Mariany Północne jest największa od lipca do października, gdy większość tajfunów na północno-zachodnim Pacyfiku powstaje i dociera nad ląd. Japońska Agencja Meteorologiczna nadaje nazwę każdemu tajfunowi w tym basenie.

Tajfun zaczyna się jako skupisko burz nad ciepłymi wodami oceanu. Ciepłe, wilgotne powietrze unosi się znad powierzchni morza. Ciśnienie przy powierzchni spada i napływa więcej powietrza. Ruch obrotowy Ziemi wprawia to powietrze w wirowanie, na półkuli północnej przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Słaby wiatr w wysokich warstwach atmosfery pozwala układowi się zorganizować. Układ z zamkniętą cyrkulacją to depresja tropikalna. Gdy wiatr się wzmocni, układ staje się burzą tropikalną, a Japońska Agencja Meteorologiczna nadaje mu nazwę. Tajfunem staje się, gdy wiatr osiągnie siłę tajfunu.

Temperatury morza wokół Marianów Północnych są najwyższe późnym latem. To czas największej aktywności burzowej. Tajfuny często powstają nad ciepłą wodą zachodniego Oceanu Spokojnego. Tajfuny często przechodzą blisko wysp w drodze na zachód, w kierunku Guamu i Filipin.